BELGENAME - VIII
Documents
Please don't be offended by the Truth
Home | Destpêk | Ana
Sayfa

We are all brothers and sisters.

-- Bijî azadî
-- Bijî serbestî
-- Bimre koletî
-- Bimre zordestî
KÜRDLER BM'DE
DAİMİ TEMSİLCİLİK SAHİBİ OLMALLIDIR
Siktiri boktan bir-iki milyonluk jihadist-terörist filistinlilere bu hak verilirken,
50 milyonu aşkın nüfusu olan kürdlerden bu hak NİYE esirgeniyor?


KÜRD SİYASETÇİLERİNE…
Tarihte bunun çok çarpıcı bir örneği bulunmaktadır.
1. Botan Emirliği’nde iktidar mücadelesi
1838 yılı civarında, Botan Kürd Emirliği’nde Prens Emir Ali Bedirhan Bey ile Said Bey arasında bir iktidar mücadelesi yaşandı.
Said Bey, kaleyi tahkim ederek emirliği kendi yönetimi altına almak isterken, Bedirhan Bey de emirliğin tek hâkimi olmak istiyordu.
2. Osmanlı Devleti’nin müdahalesi
Bu iktidar mücadelesine Osmanlı Devleti müdahale etti. Osmanlı ordusu, Prens Bedirhan Bey’in yanında yer aldı. Bedirhan Bey’in askerleri de Osmanlı ordusuyla birlikte hareket etti.
Osmanlı ordusu, Said Bey’in kalesini ve taraftarlarını top ateşine tuttu. Çatışmalar sonucunda Said Bey öldürüldü.
Kaynak:
Helmuth von Moltke, 1835–1839 Yıllarında Türkiye’deki Durum ve Olaylara İlişkin Mektuplar, Berlin, 1841.
3. Yorum: Tarihin ibret verici yönü
Birkaç yıl sonra, bu kez Osmanlı ordusu Botan Emirliği’ne saldırarak emirliği ele geçirdi. Prens Bedirhan Bey ve ailesi esir alınarak Girit Adası’na sürgün edildi.
Tarihin ibret verici yönü şudur: Bir kürd emirinin diğerine karşı yardım aldığı Osmanlı Devleti, birkaç yıl sonra dönüp kendisini de tasfiye etti.
Edhem Şêxo
Not
Metni türkçeye aktarırken anlatımını korudum. Ancak Said Bey’in ölümü, olayların tam tarihi ve Moltke’nin kitabındaki ayrıntılar kaynak üzerinden ayrıca doğrulanmalıdır.
Bedirhan Bey’in Osmanlı’ya teslim olması ise 1847 yılında gerçekleşmiştir.

HRISTİYAN KÜRD YAZAR KELDANİ GOREK KERBORAN’IN 16 Nisan 1925 TARİHİNDE MİLLETLER CEMİYET’NE İŞGALCİ İSLAMO-FAŞİST TÜRKLERİN KÜRD HALKINA KARŞI YAPTIĞI SOYKIRIM PROVALARINI ŞİKAYET EDEN FRANSIZCA MEKTUBU VE ÇEVİRİSİ
— (Keldaniler tamamen kürdtür):
Belgenin resmî adından hareketle: “Asuri Birliği’nin”, “Kürd halkı için Milletler Cemiyeti’ne yaptığı çağrı” olduğu açıktır. Ancak yaptığım tarihsel araştırma, belgenin arkasındaki kişinin KELDANİ OLDUĞU ve aynı zamanda Asuri hareketinin önemli temsilcilerinden biri olduğunu da ortaya koyuyor.
Bu nedenle belgenin adlandırması hususu ve belgeyi yazan ve Milletler Cemiyeti’ne sunan kişi arasında önemli bir ayrım yapmak gerekiyor.
1. Belgenin üzerinde hangi kuruluşun adı yazıyor?
16 Nisan 1925 tarihli belgenin antetinde şu yazıyor:
L’UNION ASSYRIENNE — ASURİ BİRLİĞİ
Dolayısıyla arşivsel açıdan belge Asuri Birliği’nin mektubu olarak tanımlanabilir ancak belgeyi imzalayan belgenin sahibi kürd KELDANİ GOREK KERBORAN’dır.
Araştırmamda önemli bir doğrulama buldum.
Tarihçi David Gaunt’un Year of the Sword adlı eserinde, Gorek de Kerboran’ın Asuri Birliği’nin yöneticisi olduğu ve 16 Nisan ile 10 Ağustos 1925 tarihlerinde Milletler Cemiyeti’ne iki mektup gönderdiği açıkça belirtiliyor.
Bu tarihlerden ilki, bu belgenin tarihiyle tam olarak örtüşüyor. Dolayısıyla imzanın Gorek de Kerboran’a ait olduğu yönündeki değerlendirmemiz artık güçlü bir tarihsel dayanağa sahiptir.
Gorek de Kerboran Keldani miydi?
Gorek de Kerboran, tarihsel kaynaklarda Asuri-Keldani ulusal hareketinin temsilcisi olarak karşımıza çıkıyor.
1921 yılında Fransa Dışişleri Bakanı Aristide Briand’a gönderdiği mektupta Asuri-Keldani halkının haklarını savunmuştur. Dönemin basınında Asuri-Keldani delegasyonunun başkanı olarak tanıtılmıştır.
Ayrıca 1920 yılında kürdler, asuri-keldaniler ve ezidiler arasında ortak bir siyasal yapılanmayı savunduğuna ilişkin tarihsel çalışmalar bulunmaktadır.
Goran Candan
____________
Kürd arşivci Edhem Şêxo’nun arşivi’ndeki bu: 16 NİSAN 1925 TARİHLİ TARİHÎ BELGE
ASURİ BİRLİĞİ’NDEN MİLLETLER CEMİYETİ’NE KÜRT HALKININ ÖZGÜRLÜĞÜ VE BAĞIMSIZLIĞI İÇİN TARİHÎ ÇAĞRI
I. BELGENİN TANITIMI VE TARİHSEL ÖNEMİ
16 Nisan 1925 tarihinde Paris merkezli Asuri Birliği (L’Union Assyrienne), İsviçre’nin Cenevre kentinde bulunan Milletler Cemiyeti (Société des Nations) Başkanlığına tarihî bir mektup göndermiştir.
Bu belge, Kürt halkının 1925 yılında Türkiye Cumhuriyeti yönetimi altında yaşadığı baskıları, katliamları, sürgünleri ve yerleşim yerlerinin tahrip edilmesini uluslararası kamuoyunun gündemine taşıyan önemli tarihî belgelerden biridir.
Mektupta Asuri Birliği, Kürt halkıyla dayanışmasını açıkça ilan etmekte, iki halk arasındaki ortak köken ve tarihsel bağlara vurgu yapmakta ve Kürdistan’da yaşanan olaylar karşısında sessiz kalınmaması gerektiğini belirtmektedir.
Belgede Türk devletinin Kürdistan’da yürüttüğü askerî harekât ve uygulamalar sert ifadelerle eleştirilmekte; köylerin yakıldığı, şehirlerin tahrip edildiği, sivillerin öldürüldüğü, kadınların ve çocukların ağır şiddete maruz bırakıldığı ileri sürülmektedir.
Asuri Birliği, Milletler Cemiyeti’nden Kürt halkına yönelik şiddeti durdurmak amacıyla derhâl müdahalede bulunmasını talep etmektedir.
Belgenin en dikkat çekici yönlerinden biri, Kürt halkının bağımsızlık hakkının açıkça savunulmasıdır.
Mektupta 10 Ağustos 1920 tarihli Sevr Antlaşması’na atıfta bulunularak Kürt halkına verilen bağımsızlık vaatlerinin neden yerine getirilmediği sorgulanmaktadır.
Asuri Birliği, Kürtlerin özgürlük ve bağımsızlık taleplerinin uluslararası hukuk ve antlaşmalar çerçevesinde değerlendirilmesini istemektedir.
Belgenin bir diğer önemli özelliği, Kürt halkına yönelik dayanışmanın yalnızca insani gerekçelerle sınırlandırılmamasıdır. Asuri Birliği, Kürt halkıyla ortak köken ve tarihsel birlik düşüncesini de vurgulayarak Kürtlerin özgürlük mücadelesini desteklemektedir.
Bu bakımdan belge, 1925 yılındaki Kürt ayaklanmaları ve bunların bastırılması sırasında uluslararası kuruluşlara yapılan başvuruların yanı sıra Asuri ve Kürt halkları arasındaki tarihsel dayanışmanın araştırılması açısından da değerli bir arşiv kaynağıdır.
Belgenin üzerinde 43566 numarası bulunmaktadır. Bu numara, belgenin arşivsel kimliğinin araştırılmasında kullanılabilecek önemli bir ipucudur; ancak yalnızca görüntüden hareketle numaranın hangi kayıt sistemine ait olduğu kesin olarak belirlenememektedir.
⸻
II. BELGENİN YAZILDIĞI ORJİNAL DİLİ, FRANSIZCASI:
L’UNION ASSYRIENNE
11, rue de Vaugirard, Paris VI.
Paris, le 16 Avril 1925
À Son Excellence Monsieur le Président
de la Société des Nations,
Genève,
Suisse.
Excellence,
L’Union Assyrienne, affirmant sa solidarité et son unité de race et d’origine avec le peuple Kurde, a l’honneur de solliciter la Société des Nations d’intervenir auprès de la Turquie pour qu’il soit mis un terme à l’œuvre de destruction entreprise par celle-ci dans le Kurdistan.
Nos montagnes sont mises à feu et à sang ; Nos villes et villages sont détruits. Nos maisons sont rasées ou deviennent la proie des flammes. Les populations sont pourchassées, fusillées, massacrées en masse. Elles sont soumises à des raffinements de tortures à peine surpassés aux âges les plus barbares de l’humanité. Les pendaisons, les affreuses mutilations, les écorchements, les enterrements d’êtres même dénués et à l’état encore vivant, ce sont-là des atrocités coutumières aux Turcs. Il n’est pas possible que la conscience mondiale ne se révolte devant de tels spectacles d’horreurs. Ce n’est point une œuvre de pacification que la Turquie poursuit au Kurdistan, mais une œuvre d’anéantissement digne de cet empire reculé, où les hordes d’Attila fondant sur l’Occident et celles de Timourlan sur l’Orient. Les Turcs, incapables de se faire aimer, incapables d’assimiler les peuples sur lesquels pèse leur barbarie depuis tant de siècles, ne trouvent de moyens de se soutenir et de durer que dans la violence et la destruction.
L’insurrection est pratiquement écrasée ; la plupart des héros de la liberté sont déjà tombés, payant de leur sang leur amour pour leur Patrie. Cependant, la chasse à l’homme, les exécutions sommaires et le carnage continuent. Les tribunaux d’indépendance, les cours martiales travaillent et condamnent sans merci, sans relâche. Les Turcs ne sont pas de ceux qui savent s’arrêter sur le chemin du sang. Bientôt, tout le Kurdistan, tout ce pays de fiers montagnards, ne sera qu’un monceau de cendres et de ruines.
L’Union Assyrienne implore la Société des Nations en faveur de nos frères du Kurdistan. Leur seul crime est d’avoir voulu la liberté et d’avoir levé le drapeau de l’indépendance. Est-ce donc un crime d’aspirer à la liberté ? Ce droit n’était-il pas reconnu d’une façon générale à tous les peuples dans les multiples et si retentissantes proclamations des Puissances et, expressément, au peuple Kurde dans les clauses du Traité de Sèvres ?
La lettre de ce traité a été noyée d’un trait de plume ; mais son esprit demeure ; parce que cet esprit puise sa force dans la vérité et la nature même qu’il répond à un besoin impérieux du Kurdistan. Ce n’est pas en noyant dans le sang nos montagnes que les Turcs y tueront les aspirations à la liberté.
L’Union Assyrienne conjure la Société des Nations d’élever la voix en faveur de ce peuple infortuné et d’arrêter la sentence de mort qui pèse sur tant d’hommes arrêtés à Arghana, Diarbékir, Mouch, Van, Bitlis, Séert, Guendj, etc. et dont aucun n’échappera au supplice sans une prompte et énergique intervention des Puissances.
Veuillez agréer, Excellence, l’assurance de notre respectueuse considération.
GOREK DE KERBORAN
Keldani ulusal hareketinin önde gelen temsilcilerinden ve Paris’teki Asuri Birliği’nin yöneticisi Jean Gorek de Kerboran tarafından Milletler Cemiyeti’ne gönderilen tarihî mektup.
⸻
III. BELGENİN TÜRKÇE ÇEVİRİSİ
ASURİ BİRLİĞİ
11, Rue de Vaugirard
Paris, 6. Bölge
Paris, 16 Nisan 1925
Milletler Cemiyeti Başkanı Ekselanslarına
Cenevre, İsviçre
Ekselansları,
Asuri Birliği, Kürt halkıyla dayanışmasını ve ırk ve köken bakımından birliğini teyit ederek, Türkiye’nin Kürdistan’da giriştiği yıkım faaliyetlerine son verilmesi amacıyla Milletler Cemiyeti’nin Türkiye nezdinde müdahalede bulunmasını saygıyla talep etmektedir.
Dağlarımız ateşe ve kana boğulmuştur. Şehirlerimiz ve köylerimiz yıkılmaktadır. Evlerimiz yerle bir edilmekte veya alevlere teslim edilmektedir.
Halkımız takip edilmekte, kurşuna dizilmekte ve toplu hâlde katledilmektedir.
İnsanlar, insanlık tarihinin en barbar dönemlerinde görülenleri bile neredeyse aşan korkunç işkencelere maruz bırakılmaktadır.
İdamlar, korkunç sakatlamalar, insanların derilerinin yüzülmesi ve insanların henüz hayattayken gömülmesi, Türklerin alışılmış vahşet uygulamaları arasında yer almaktadır.
Dünya vicdanının böylesine korkunç manzaralar karşısında isyan etmemesi mümkün değildir.
Türkiye’nin Kürdistan’da yürüttüğü faaliyetler kesinlikle bir barış ve huzur sağlama harekâtı değildir. Aksine, bu faaliyetler bir yok etme hareketidir.
Bu hareket, geçmiş çağlarda Batı’ya saldıran Attila’nın ordularının ve Doğu’ya saldıran Timur’un ordularının gerçekleştirdiği yıkımları hatırlatmaktadır.
Türkler, kendilerini sevdirmeyi başaramadıkları ve yüzyıllardır baskıları altında tuttukları halkları asimile edemedikleri için varlıklarını sürdürmenin tek yolunu şiddet ve yıkımda bulmaktadırlar.
Ayaklanma fiilen bastırılmıştır. Özgürlük kahramanlarının büyük bölümü, vatanlarına duydukları sevginin bedelini kanlarıyla ödeyerek hayatlarını kaybetmiştir.
Bununla birlikte insan avı, yargısız infazlar ve katliamlar devam etmektedir.
İstiklal Mahkemeleri ve askerî mahkemeler durmaksızın çalışmakta, hiçbir merhamet göstermeden insanları mahkûm etmektedir.
Türkler, kan dökme yolunda nerede duracaklarını bilenlerden değildir.
Yakında bütün Kürdistan, bu gururlu dağ insanlarının ülkesi, bir kül ve harabe yığınına dönüşecektir.
Asuri Birliği, Kürdistan’daki kardeşlerimiz adına Milletler Cemiyeti’ne yalvararak başvurmaktadır.
Onların tek suçu özgürlük istemeleri ve bağımsızlık bayrağını yükseltmiş olmalarıdır.
Özgürlüğe kavuşmayı arzulamak bir suç mudur?
Bu hak, büyük devletlerin defalarca yaptıkları ve büyük yankı uyandıran açıklamalarında bütün halklara genel olarak tanınmamış mıdır?
Ayrıca bu hak, Sevr Antlaşması’nın hükümlerinde Kürt halkına açıkça tanınmamış mıdır?
Bu antlaşmanın yazılı hükümleri bir kalem darbesiyle ortadan kaldırılmıştır.
Ancak antlaşmanın ruhu yaşamaya devam etmektedir.
Çünkü bu ruh, gücünü hakikatten ve doğanın kendisinden almaktadır. Aynı zamanda Kürdistan’ın vazgeçilmez ve zorunlu bir ihtiyacına karşılık gelmektedir.
Türkler, dağlarımızı kana boğarak özgürlük özlemlerini ortadan kaldıramayacaklardır.
Asuri Birliği, Milletler Cemiyeti’ne bu talihsiz halkın lehine sesini yükseltmesi için içtenlikle çağrıda bulunmaktadır.
Ayrıca Arghana (Ergani), Diyarbakır, Muş, Van, Bitlis, Siirt, Genç ve diğer yerlerde tutuklanmış bulunan çok sayıdaki insanın üzerinde dolaşan ölüm hükmünün durdurulmasını talep etmektedir.
Büyük devletlerin hızlı ve kararlı bir müdahalesi olmadığı takdirde bu insanların hiçbirinin kendilerini bekleyen işkenceden ve ölümden kurtulamayacağı belirtilmektedir.
Ekselansları, en derin saygılarımızın kabulünü rica ederiz.
Asuri Birliği adına
GOREK DE KERBORAN
⸻
IV. BELGEYE İLİŞKİN AÇIKLAMALAR
1. Tarih: 16 Nisan 1925.
2. Belgenin dili: Fransızca.
3. Gönderen: L’Union Assyrienne (Asuri Birliği), Paris.
4. Muhatap: Société des Nations (Milletler Cemiyeti), Cenevre.
5. Konu: Kürdistan’daki askerî harekât, katliam ve baskı iddialarının durdurulması; Kürt halkının özgürlük ve bağımsızlık haklarının savunulması.
6. Tarihsel bağlam: Belge, 1925 yılındaki Şeyh Said Ayaklanması’nın bastırılması sırasında kaleme alınmıştır.
7. Sevr Antlaşması: Belge, Sevr Antlaşması’nda Kürtlerle ilgili düzenlemelere atıfta bulunmaktadır. Antlaşma yürürlüğe girmemiş olmakla birlikte, metinde Kürtlerin bağımsızlık taleplerini destekleyen tarihsel bir dayanak olarak kullanılmaktadır.
8. Belgenin niteliği: Bu metin, Asuri Birliği’nin dönemin olaylarına ilişkin değerlendirmelerini, suçlamalarını ve siyasi taleplerini içeren birincil tarihsel kaynaktır. Belgede ileri sürülen olayların her biri, bağımsız tarihsel kaynaklarla ayrıca incelenmelidir.
————
II. BELGENİN FRANSIZCA TRANSKRİPSİYONU
L’UNION ASSYRIENNE
11, rue de Vaugirard, Paris VI.
Paris, le 16 Avril 1925
À Son Excellence Monsieur le Président
de la Société des Nations,
Genève,
Suisse.
Excellence,
L’Union Assyrienne, affirmant sa solidarité et son unité de race et d’origine avec le peuple Kurde, a l’honneur de solliciter la Société des Nations d’intervenir auprès de la Turquie pour qu’il soit mis un terme à l’œuvre de destruction entreprise par celle-ci dans le Kurdistan.
Nos montagnes sont mises à feu et à sang ; Nos villes et villages sont détruits. Nos maisons sont rasées ou deviennent la proie des flammes. Les populations sont pourchassées, fusillées, massacrées en masse. Elles sont soumises à des raffinements de tortures à peine surpassés aux âges les plus barbares de l’humanité. Les pendaisons, les affreuses mutilations, les écorchements, les enterrements d’êtres même dénués et à l’état encore vivant, ce sont-là des atrocités coutumières aux Turcs. Il n’est pas possible que la conscience mondiale ne se révolte devant de tels spectacles d’horreurs. Ce n’est point une œuvre de pacification que la Turquie poursuit au Kurdistan, mais une œuvre d’anéantissement digne de cet empire reculé, où les hordes d’Attila fondant sur l’Occident et celles de Timourlan sur l’Orient. Les Turcs, incapables de se faire aimer, incapables d’assimiler les peuples sur lesquels pèse leur barbarie depuis tant de siècles, ne trouvent de moyens de se soutenir et de durer que dans la violence et la destruction.
L’insurrection est pratiquement écrasée ; la plupart des héros de la liberté sont déjà tombés, payant de leur sang leur amour pour leur Patrie. Cependant, la chasse à l’homme, les exécutions sommaires et le carnage continuent. Les tribunaux d’indépendance, les cours martiales travaillent et condamnent sans merci, sans relâche. Les Turcs ne sont pas de ceux qui savent s’arrêter sur le chemin du sang. Bientôt, tout le Kurdistan, tout ce pays de fiers montagnards, ne sera qu’un monceau de cendres et de ruines.
L’Union Assyrienne implore la Société des Nations en faveur de nos frères du Kurdistan. Leur seul crime est d’avoir voulu la liberté et d’avoir levé le drapeau de l’indépendance. Est-ce donc un crime d’aspirer à la liberté ? Ce droit n’était-il pas reconnu d’une façon générale à tous les peuples dans les multiples et si retentissantes proclamations des Puissances et, expressément, au peuple Kurde dans les clauses du Traité de Sèvres ?
La lettre de ce traité a été noyée d’un trait de plume ; mais son esprit demeure ; parce que cet esprit puise sa force dans la vérité et la nature même qu’il répond à un besoin impérieux du Kurdistan. Ce n’est pas en noyant dans le sang nos montagnes que les Turcs y tueront les aspirations à la liberté.
L’Union Assyrienne conjure la Société des Nations d’élever la voix en faveur de ce peuple infortuné et d’arrêter la sentence de mort qui pèse sur tant d’hommes arrêtés à Arghana, Diarbékir, Mouch, Van, Bitlis, Séert, Guendj, etc. et dont aucun n’échappera au supplice sans une prompte et énergique intervention des Puissances.
Veuillez agréer, Excellence, l’assurance de notre respectueuse considération.
[İmza]
|

AKIS 17.1.1959
..... İŞGALCİ, İSLAMO-FAŞİST IRKÇI-İNKARCI, YALANCI, UYDURMASONCU, ASPARAGASÇI,
HIRSIZ ve ALÇAK tÜRK BASININDA BARZANİ .....
İşgalci islamo-faşist ırkçı-inkarcı türk dergisi paçavrası: Akis, 17 Ocak 1959 tarihli sayısında Mustafa Barzani hakkında bir makale yayımladı.

İslam ırkçılık, savaş, fetih, işgal, işkence, katletmek, soykırım, katliam, kölelik, açlık, sefalet, cahillik, asimilasyon, inkar ve İMHA demektir.
İslamın bütün bu olumsuz parametreleri kürdler ve Kürdistan üzerinde harfiyen UYGULANMIŞTIR ve hala en şidetli ve en yoğun bir şekilde de uygulanmaya devam etmektedir.


Kürdler devletsizken, kürd liderler Barzani ve Talabani gittiler Irak’a yeni bir arab ulus devleti kurdular. Şimdi de “arab Irak bizi kabul etmiyor” diye yakarıyorlar.
— Arablara devlet kuran Barzani ve Talabani NASIL kürd yurtseveri oluyor? Bunlar apaçık ARAB YURTSEVERİ değil midir?
Bir de ''biz halkımıza güveniyoruz'' derken, yani bu halkı bir kez daha NAMLULARIN UCUNA SÜREREK onları hatalarımızın, suçlarımızın, eksikliklerimizin, ihmallerimizin , ihmalkarlığımızın kurbanı yapabiliriz demek istiyor aslında.
Ama mürit kafalılar bunu anlamıyorki bir türlü.

Hakan Fidan - İlhan Aliyev
İkisi de kürd - İkisi de HAİN

Maşallah aklına!
— Çok yaşa serok!
— Ne kadar çok akıllısın seni böyle
— Nazar değmesin!
BUNLAR GERÇEKTEN LİDER KARİKATÜRLERİ, LİDER MÜSVEDDELERİ
Bunlar 2004-2005 yılında arablara devlet kurmak için Bağdat’a gidip IRAK ARAB ULUSAL MECLİSİ ÜYELERİ olduklarında YAPMAYIN dedik ama hiç DİNLEMEDİLER
Oysa kürdler birleşse de birleşmese de Ortadoğu'nun en büyük gücüdür. Yeterki başını içine sokacak bir evi (devleti) olsun, kimse sırtlarını yere getiremez. Ama eğer birleşirse onları alt edebilecekhiçbir güç yoktur. Birçok toplumbilimci ve tarihçinin dediği gibi: Kürdler birleşirse Ortadoğu'daki en büyük güç oluyorlar ve onları Ortadoğu'da alt edebilecek hiçbir gü. yoktur. Bu gerçeği kürdlerden başka herkes biliyor. Tabi Xapo, Talabani ve Barzani gibi kürdleri yanlış yönlendiren, kürdleri hep işgalcinin yedeği durumuna sokan kürd liderleridir tek suçlu olan bu olumsuz durumdan.

Bir başka AMAZÎĞ kardeşimizin kürd ve Kürdistan'a olan sevgisinin bariz göstergesi
-- Siz eline kürd bayrağı almış bir kürd lider gördünüz mü hiç?
-- Biz asla görmedik çünkü..

Erefat û Seddam Hisên
Du erewên qûnek
Du kujerên destbixwîn
DU EREBÊN TERORÎST

KAŞ YAPAYIM DERKEN GÖZ ÇIKARMAYALIM!
-- Kürd halkının kimliği sarığa sığmaz
Sarıklı-marıklı kürd resimlerini yapay zekayla üretip dağıtmayalım. Bunun kürdlere çok zararı var. Eski sarıklı kürd resimlerimiz zaten var; bunlar yeter de artar bile. Kürdler sarıkla sadece köle oldular. Üstelik sarık, geleneksel kürd kıyafetlerinin yalnızca bir parçasıdır. Kürdler ve Kürdistan hakkında Google ya da ChatGPT’de bir arama yaptığınızda hemen sarıklı, “GERİ KILIKLI” ortaçağ görünümlü insanlar karşınıza çıkıveriyor! Oysa kürdlerin hepsi müslüman olmadığı gibi, hepsi sarık da takmıyor. Ne yazık ki müslüman arablar sarığın içine sıçtılar; tıpkı Hitler’in ebediyeti temsil eden gamalı haçın içine sıçtığı gibi. Kürdler, başlarına gericilik sembolü olan sarığı takarak ortaya çıktıklarında küçümseniyorlar. Kaldı ki sarıkta bir keramet olsaydı, her gün sarık takan Barzaniler şimdiye kadar kürdleri çoktan kurtarmış olurlardı. Ama sarıklı Barzanilerin kürdleri daha da dibe sürüklediği gün gibi ortadadır.
Bir halkı sürekli aynı kıyafetle resmetmek, onun kimliğini dar bir kalıba hapsetmektir. Kürdleri anlatırken yalnızca geçmişin imgelerine yaslanmak; bugünün kadınlarını, gençlerini, sanatçılarını, bilim insanlarını ve gündelik yaşamını görünmez kılar. Yapay zekayla ürettiğimiz görsellerde de bu çeşitliliğe yer vermeli, kürd kimliğini tek bir başlığa veya tek bir inanç biçimine indirgememeliyiz.
Tarihî fotoğrafları korumak ve geleneksel kıyafetleri belgelemek elbette değerlidir. Ancak geçmişe ait bir görünümü sürekli yeniden üretip bütün bir halkın değişmez yüzü gibi sunmak, kültürel mirası yaşatmanın ötesinde bir temsil sorununa dönüşür. Kürdlerin geleceğini anlatan görseller; özgür düşünceyi, üretkenliği, eşitliği ve toplumsal çeşitliliği de yansıtmalıdır. Bir halkın değerini başındaki sarık değil, ortaya koyduğu düşünceler, eserler ve özgür yaşama iradesi belirler.
Goran Candan |

Barzani ve Talabani ihanetçileri; ısrarla, inatla, ikibaşlılık suçunu işleyerek KÜRD ULUSALLAŞMASINI BİLEREK BALTALAMAKTADIRLAR

MİT ÖRGÜTLERİ: HİZBULLAH ve PKK
MİT örgütleri Hizbullah bir tarafta - Xapo örgütü bir diğer tarafta
— Bu halkı bitirdiler

İngiliz uşağı İNGİLİZ KEMAL aynı zamanda alman uşaklığına da soyunmuştu

Life full of fake people!
Trust No One!

Kızılderililerin Şeref Yasaları ;
1 – Dua etmek için güneşle birlikte kalk. Tek başına dua et, sık sık dua et. Büyük Ruh dinler..
2 – Yollarında kaybolmuş olanlara karşı anlayışlı ol. Cehalet, kibir, öfke, kıskançlık ve açgözlülük, kayıp bir ruhtan kaynaklanır. Rehberlik bulmaları için dua et.
3 – Kendini, kendi kendine araştır, keşfet. Başkalarının senin yolunu senin için belirlemelerine izin verme. O senin, sadece senin yolundur. Diğerleri o yolu seninle birlikte yürüyebilirler, fakat hiç kimse o yolu senin için yürüyemez.
4 – Misafirlerine evinde saygıyla davran. Onlara en iyi yiyeceklerini ver, en iyi yatağı ver ve onlara saygı ve onurla muamele et.
5 – Herhangi bir kişiden, bir topluluktan, bir çölden ya da bir kültürden olsun, senin olmayan şeyi alma. O ne kazanılmıştır, ne de verilmiştir. Senin değildir.
6 – Yeryüzü üzerindeki her şeye saygılı ol – ister insan, ister hayvan veya bitki olsun.
7 – Diğer insanların düşüncelerini, isteklerini ve sözcüklerini onurlandır. Başka birinin sözünü asla kesme, alay etme ya da taklidini yapma. Herkese kişisel ifadeleri için izin ver.
8 – Başkalarına asla kötü bir şekilde konuşma. Evrene bıraktığın negatif enerji, sana katlanmış olarak geri döner.
9 – Herkes hatalar yapar. Ve tüm hatalar bağışlanabilir.
10 – Kötü düşünceler zihinsel, bedensel ve ruhsal hastalıklara neden olur. İyimser ol.
11 – Doğa bizim için değildir, o bizim bir parçamızdır. Onlar senin dünyasal ailenin parçalarıdır.
12 – Çocuklar geleceğimizin tohumlarıdır. Onların yüreklerine sevgi ek ve bilgelik ve hayatın dersleriyle sula. Onlar büyürken, onlara büyümeleri için yer bırak.
13 – Başkalarının kalplerini incitmekten kaçın. Verdiğin acının zehiri sana geri döner.
14 – Her zaman dürüst ol.
15 – Kendini dengede tut. Senin Zihinsel ben ‘in, Ruhsal ben ‘in, Duygusal ben ‘in ve Fiziksel ben ‘in – hepsinin güçlü, saf ve sağlıklı olmaya gereksinimi var. Zihnini güçlendirmek için bedenini çalıştır. Duygusal rahatsızlıkları iyileştirmek için ruhsallıkta büyü.
16 – Kim olacağını ve nasıl davranacağını belirlerken bilinçli kararlar ver. Kendi eylemlerinin sorumluluğunu üzerine al.
17 – Başkalarının mahremiyetine ve kişisel yerlerine saygılı ol. Başkalarının kişisel eşyalarına dokunma, – özellikle kutsal ve dini eşyalarına. Bu yasaktır.
18 – İyi talihini başkaları ile paylaş.
19 – Başkalarının dini inançlarına saygı göster. Kendi inancını başkalarına kabul ettirmeye çalışma.
20 – Önce kendine karşı dürüst ol. Önce kendini besleyemezsen ve kendine yardım edemezsen, başkalarını besleyemezsin ve onlara yardım edemezsin. |

Edaleat ereba ji zulma kafiran xirabtir e
Cegerxwîn

İnside Istanbullshit is on the European part the old Constantinople.
Time to take it back home, to
Greece
Geert Antheunis

KÜRD LİDERLER TAM BİR ŞAKA'dır.
-- Nasıl bu ciddiyetsizlerin ve hatta hainlerin ardından gidiyorsunuz böyle? Hayret doğrusu !!!!!
BASIN KIÇLARINA TEKMEĞİ BÖYLE!
-- KÜRD HALK BÜYÜKTÜR - LİDERLER DEĞİL! Ama bu liderler kendilerini kürd halkından da, Kürdistan'dan da HEPİMİZDEN de çok daha büyük görüyorlar! Hem de bize kötülükten başka hiçbir şey vermeden !!!
Resim: Denenmiş ve yıkım sonucu yaratmış kürd serok'lar

Bu güzel altın levhalı yazıyı Güney kürdlerine yazdık:
'PKK'yı meşhurlaştırmayın!'
'PKK kürdlerin değil, türklerin örgütüdür'!!
'Evet gerilla kürdtür ama gerilla liderleri türklerin adamıdır!'
Umarım Güney, Doğu ve Batı kürd aydınları geçte olsa UYANIR!

TURK-ARAB & PERSIAN ISLAMIC SLEEPER CELLS' SANCTUARY & PARADISE = EUROPE
Pojkens tal är riktat mot KURDER och deras allierade Västvärlden:
- "Kurder och deras allierade USA, Britanien, Tyskland. Vi ska hämnas stort"
TIRRIKLER'in KÖKENİ

türk diye bir ırk (ulus) YOKTUR (Sultan Vahdettin 23 Nisan 1916 El Ahram Gazetesi, Mısır)
— tırrık diye uydurma yalan bir ucube-ulus yaratılmıştır

Kürd türbelerinden… Huzistan’da bulunan Emir Seyf Türbesi, miladi 13. yüzyıla aittir.
Emir Seyf, hüküm süren kürd Hurşidî hanedanına mensuptur. Türbenin ölçüleri: * Uzunluk: 4,30 metre * Genişlik: 3,30 metre * Yükseklik: 12 metre

Bahane üretmek kolaydır, ama gerçek şudur: ”Üretici olarak çalışmaksızın yaşayanlar, ister istemez başkalarının emeğiyle yaşarlar.”
— Karl Marx

İslamist-Terrorist Palestinian Arab in Paris

Radical Islam
Turk-Arab-Fars-Islam

İşte bu namussuz MİT-ajanı: Cengiz Çandar'ı kürdlerin oyuyla milletvekili yaptı XAPO sîxur'u

işgalci-kürd katili, islamist türk kürd halkına ÇOK BÜYÜK DÜŞMANLIKLAR yapmıştır HALA yapıyor

SÜRÜ, ÇOBAN VE İTLER, BİREY OLMA İLLÜZYONU

IRAN IS DANGER!
Fiz it before it ''fix us'' all !!!!!!!!!!!!!!!!!!

İşte İdrisi Bitlisi HAİNİ
Yakın kürd tarihindeki ihanet onunla başlar.
Resim 16. yüzyıla ait olup, 1520 yılında ölen İdris-i Bitlisî’yi tasvir etmektedir.
TOMBALA TOMBARAK
Tombaladan çıkarcasına çıktı ve başımıza bela oldu

TIRRIKLERİ SEVMEYEN MİLLİYETÇİ EREBLER TIRRIKLER HAKKINDA DOĞRUYU SÖYLÜYOR:
—- TIRRIKLIK ULUSU BİR EMPERYALİST İNGİLİZ UYDURMASIDIR/İCADIDIR

İşgalci islamo-faşist türklük devletinin kürd ulusuna ve Kürdistan’a yaptıkları affedilmez büyük kötülüklerin belgeleri..
Bu büyük kürd katili devletle çalışan işbirlikçi-ihanetçi kürd liderleri Xapo, Barzanî ve Talabani’yi şiddetle lanetliyoruz:
TÜRK ARŞİVİNDEN ÖNEMLİ BİR TARİHÎ BELGE
3 Eylül 1938 tarihli belge, dönemin Türkiye Genelkurmay Başkanı Fevzi Çakmak tarafından hazırlanmıştır.
Belgede, Kürdistan’ın kürd kimliğinin ve demografik yapısının parçalanması amacıyla kürd bölgelerine türk göçmenlerin yerleştirilmesi önerilmektedir.
Fevzi Çakmak, bu kapsamda 100.000 türk göçmenin Kürdistan’daki kürd bölgelerine iskan edilmesini önermiştir.
Belgenin içeriğine göre bu önerinin amacı, kürd bölgelerinin etnik ve demografik yapısını değiştirmektir.
Belge zaten 1938 yılı tırrıkçesiyle, Latin harfleri kullanılarak yazılmış. Metni günümüz türkçesine aktararak, belgenin özgün anlamını ve siyasi ifadelerini koruyarak sunuyoruz:
3 EYLÜL 1938 TARİHLİ FEVZİ ÇAKMAK RAPORU
Türkiye Cumhuriyeti – Dahiliye Vekâleti (İçişleri Bakanlığı)
* Gönderildiği yer: Diyarbakır
* Telgraf No: 508
* Tarih: 3 Eylül 1938
* Şifre No: Seyahat 27
* Muhatap: Başbakanlık
* Gönderen: Genelkurmay Başkanı Mareşal Fevzi Çakmak
1. Dördüncü Genel Müfettişlik Bölgesi
Dördüncü Genel Müfettişlik bölgesinde bu kez gerçekleştirilen uygulamalar ve alınan önlemler sayesinde bölgede asayişin sağlandığı görülmektedir.
Erzurum demiryolu güzergahında yeni göçmen köylerinin kurulması, Erzincan ve Tercan ovalarının verimli tarım arazilerinde göçmenlerin yerleştirilmesi ve özellikle bataklıkların kurutulması şartıyla Bingöl ve Elazığ illerine toplam 50.000 göçmenin yerleştirilmesi durumunda, buradaki Kürtlük meselesinin tamamen çözülmüş olacağı açıktır.
2. Birinci Genel Müfettişlik Bölgesi
Osmaniye’den geçerken Osmaniye Kaymakamı’nın verdiği bilgiye göre, ilçe merkezi dışında bütün kazada Kürtçe konuşulmaktadır.
Ayrıca nüfusu 40 bine yaklaşan Diyarbakır şehrinin üçte ikisinin Kürtçe konuştuğu, üst düzey bazı memurların ifadelerinden anlaşılmıştır.
Görülüyor ki bundan sonra Kürtlükle mücadele alanı tamamen Birinci Genel Müfettişlik bölgesine taşınmış bulunmaktadır.
Diyarbakır’daki bu yoğunluğun nedeni, demiryolu ve diğer inşaat faaliyetleri dolayısıyla ortaya çıkan iş gücü ihtiyacından kaynaklanmaktadır.
Hatta Dersim’deki bazı unsurların sanayi bölgelerine gönderilmesine ihtiyaç duyulduğu da önceki bir işaretten anlaşılmıştır.
Türkiye’de gelişmekte olan bu sanayi hareketi ve iş gücü ihtiyacının ayrı bir mesele olarak başka bir yazıyla ele alınması gerekli görülmüştür.
3. Kürt Kimliğinin Parçalanması ve Göçmenlerin Yerleştirilmesi
Gerek iş gücü ihtiyacını karşılamak gerekse Kürtlük yoğunluğunu parçalamak amacıyla, yapılmış veya yapılmakta olan demiryolu güzergâhına ve çevresindeki verimli tarım bölgelerine 50.000 göçmenin yerleştirilmesine acilen ihtiyaç duyulmaktadır.
Özellikle kasabaların Türk kültürünün merkezleri hâline gelmesi için Türkçe bilmeyen unsurlara Halkevlerinde Türkçe dersleri verilmesi gerekmektedir.
Ayrıca kız çocuklarına ilkokullarda Türkçe öğretilmesinin zorunlu hâle getirilmesiyle şehirlerde yalnızca Türkçe konuşan halkın yaşayabileceği düşüncesinin güçlendirilmesi gerekmektedir.
Yeni göçmenlerin yerleştirilmesiyle birlikte ilçe ve nahiye merkezlerinde de bu tür faaliyetlerin yürütülmesi zorunludur.
Türk olmayan unsurların mülkiyete sahip olmalarının önlenmesi de bir tedbir olabilir.
4. Mardin ve Siirt İllerinde Türkçenin Yaygınlaştırılması
Mardin ve Siirt illerinde göçmen yerleştirme faaliyetlerine şimdiden başlanabilir.
Ancak bu kasabalarda Arapça konuşan halkın her türlü araç ve yöntemle Türkçe konuşmaya teşvik edilmesi gerekmektedir.
Bu amaçla, teşvik ve özendirme yöntemleriyle işe başlanmalı ve belirli bir plan çerçevesinde Türkçenin yaygınlaştırılması sürekli takip edilmelidir.
5. Van Gölü Bölgesi
Van Gölü bölgesine gelince:
Burada Kürtlük akımının daha güçlü olması, geniş ve verimli arazilerin bulunması nedeniyle bu bölge de göçmen yerleştirme alanı olarak seçilebilir.
Özellikle verimli olan Muş Ovası ve çevresine Kürtlerle ilgisi bulunmayan göçmenlerin yerleştirilmesi ve bunların Türk kültürüyle kaynaştırılması uygun görülmektedir.
Erciş, Başkale, Van ve Hovason bölgelerine gelince:
Buralardan uzaklaşmış olan unsurların yeniden yerleşmelerini önlemek amacıyla, bölgeye her zaman 50.000 göçmen yerleştirilebilir.
Bu şekilde Mardin, Siirt ve Hakkâri gibi sınır illerini de kapsayan Birinci Genel Müfettişlik bölgesindeki Kürtlük meselesinin esaslı biçimde çözülmesinin yolu açılmış olur.
6. Balkan Ülkelerinden Göçmen Getirilmesi
Yugoslavya, Romanya, Bulgaristan ve diğer ülkelerden gelmekte ve gelecek olan göçmenlerin bir bölümünün veya tamamının bu bölgelerde yerleştirilmelerinin sağlanmasını, ülkenin genel çıkarları açısından gerekli görüyorum.
7. Raporun Sonu
3 Eylül 1938 tarihli ve Seyahat (27) sayılı yazı ile Başbakanlığa, İçişleri ve Millî Savunma Bakanlıklarına arz edilmiş, Genelkurmay İkinci Başkanlığına yazılmıştır.
Genelkurmay Başkanı
Mareşal Fevzi Çakmak
__________
Belgenin tarihsel açıdan dikkat çeken noktaları
Bu üç sayfalık belgede özellikle şu hususlar açıkça görülmektedir:
* 100.000 göçmenin iskanı: Birinci ve Dördüncü Genel Müfettişlik bölgelerine ayrı ayrı 50.000 göçmenin yerleştirilmesi önerilmektedir. Van bölgesi için de ayrıca 50.000 göçmenin yerleştirilebileceği belirtilmektedir. Dolayısıyla belgedeki bütün sayısal ifadeler yalnızca 100.000 kişiyle sınırlı değildir.
* Kürd nüfus yoğunluğunun değiştirilmesi: Belgenin özgün ifadesiyle, “Kürtlük kesafetini parçalamak” açıkça amaçlar arasında sayılmaktadır.
* Dil politikası: türkçe bilmeyen nüfusa türkçe öğretilmesi, kız çocuklarının türkçe eğitimine ağırlık verilmesi ve türkçenin yaygınlaştırılması önerilmektedir.
* Mülkiyet politikası: Belgedeki “Gayri türk anasırın mülkiyete maruz bırakılması” ifadesi, türk olmayan unsurların mülkiyet edinmesinin engellenmesini bir önlem olarak gündeme getirmektedir.
Önemli not: Bu aktarımda bazı tarihî terimleri günümüz tırrkçesine çevirdik. Belgede, kürdleri tam imha etme, yok etme politikalarının önerildiğini gösteriyor.
|



ERDOĞAN = AVRUPA’NIN KENDİ FRANKENSTEIN’I
(Avrupa Yapımı – MADE BY EUROPE)…

Kürdün dört ayak üstünde yürüyen altı-başlı düşmanı vardır: Tek vücutlu sürüngen işgalciler..

İşte ispatı: Kürd liderler Xapo-Barzani-Talabani: İŞGALCİLERİN ADAMIDIR:
-- Ortadaki kişi Hafıza Esat'ın "tapınak şövalyesi" yapılan kardeşi Cemil Esat'tr.
Esat ailesi Hafız Esat'tan dolayı fransızlarla, Cemil Esat kanalı ile ingilizlerle Ortadoğu'yu uzun yıllar dizayn aparatı olarak kullanıldı.
Esat ailesi güzel kızlarını Suudi, Katar, Dubai prensleri ile evlendirip büyük bir kaset arşivi ile arabları 30-40 yıl tehdit ettiler.
Cemil Esat, ingiliz narko trafiğini islamist örgütlerin eliyle uzun yıllar Lazkiye, Beyrut limanlarından yürüterek 40-50 milyar dolar servet yaptı.
Xaîn Xapo ve işgalci Suriye devlet başkanı Hafız Esat'ın kardeşi ve Suriye gizli polisi Muhabarat'ın başkanı Cemîl Esat (Xapo Almanya'dan Cemil Esat'ın oğluna Almanya'dan BMV ve Mercedes arabaları hediye ediyordu kürd halkının paralarıyla. Sonra PKK'nin Rojava Kürdistan'ı halkımızdan toplayarak elde ettiği bütün menkul ve gayri menkul serveti Suriye'ye bıraktı. Onbinlerce kürdün katledilmesi de cabadan..
Arab Ümmeti Gönüllü Kapı Bekçisi Mesud Barzani ve Saddam
Mustafa Barzani Irak'a karşı savaşırken Irak'ın saflarına geçen Cahşê 66 Celal Talabani ve Saddam
_________
Xapo'yla birlikte Cemil Esdat'ın diğer tarafında duran kisi:
“Ali Kiyali” adıyla da bilinen Mihraç Ural'dır



AVRUPA'DAKİ POLİTİK CAMİLERİ KAPAT !!
TÜRK CAMİLERİ MABED DEĞİL. POLİTİK-İSLAM-TERÖR AKSİYONU YUVALARIDIR.
İslamcı-İşgalci türkler Avrupa'da 10 binin üzerinde POLİTİK İSLAM TERÖRÜ YUVASI HALİNE GELMİŞ camileri YÖNETİYOR.

Aha Selo ev xaîn e!
-- Fermo binerin!

BERXWEDAN SERKEFTIN E!
(Kusura bakmayın! TIRREKİCE: Direnmek Başarmaktır!)

Binbir suratlı FAHİŞE TERRÖRİST İSLAMİST

“Bizi gömmeye çalıştılar. Tohum olduğumuzu bilmiyorlardı.”
“They tried to bury us. They didn’t know we were seeds.”

Flummvanster

Kurdistan & İsrail

Kurdistan Maps

KÜRDİSTAN’IN BAĞIMSIZLIĞINA İLİŞKİN ÖNEMLİ BİR TARİHÎ BELGE
22 Kasım 1920 tarihli bu belge, Cenevreli avukat Albert Wuarin tarafından kaleme alınmış ve Milletler Cemiyeti’ne sunulmuştur.
FRANSA VE MİLLETLER CEMİYETİ’NİN HİMAYESİ ALTINDA BİR KÜRD DEVLETİNİN KURULMASI HAKKINDA
I. Abdurrahman Bedirhan’ın İstanbul’daki girişimleri
Geçtiğimiz haziran ayında müvekkilim Abdurrahman Bedirhan, yüzyıllar boyunca Güney Kürdistan’da hüküm sürmüş soylu bir ailenin mensubu olarak, İstanbul’daki Fransa Yüksek Komiseri nezdinde bir girişimde bulunmuş ve ailesinin geçmişte yönettiği bölgeler üzerindeki haklarının tanınmasını istemiştir.
Abdurrahman Bedirhan, 1847 yılında Osmanlı İmparatorluğu’na karşı yapılan çeşitli savaşların ardından yenilgiye uğratılarak savaş esiri sıfatıyla İstanbul’a götürülen son emirin oğludur. Söz konusu emir daha sonra Şam’da hayatını kaybetmiştir. Kendisi, mallarına el konulmasını Osmanlı hükûmeti nezdinde sürekli protesto etmiş ve Kürdistan üzerindeki tarihî haklarını savunmuştur. Ailesi de daha sonra bu tutumu sürdürmüştür.
Bedirhan ailesinin üyeleri ve taraftarları, özellikle 1877, 1889, 1910 ve 1912 yıllarında Kürdistan’da Osmanlı hükûmetine karşı çeşitli ayaklanmalar başlatmıştır.
Abdurrahman Bedirhan’ın İstanbul’daki Fransa Yüksek Komiseri’ne sunduğu başvuru şu talepleri içermektedir:
- Ailesinin geçmişte Kürdistan üzerinde kullandığı egemenlik haklarının tanınması.
- 1847 yılında müsadere edilen malların geri verilmesi.
İkinci konu İstanbul’da yürütülen görüşmelerin konusudur; burada üzerinde durulmayacaktır.
II. Fransız makamları nezdindeki girişimler
Abdurrahman Bedirhan’ın İstanbul’daki Fransa Yüksek Komiseri’ne sunduğu başvuru, komiser tarafından Paris’teki Dışişleri Bakanlığına iletilmiştir. Başvurunun değerlendirmeye alındığını bizzat tespit etme imkânımız olmuştur.
Dışişleri Bakanlığı, başvuruyu incelenmek üzere Beyrut’taki Fransız makamlarına göndermiştir. Abdurrahman Bedirhan, görüşmelerde bulunmak amacıyla hâlen bu şehirde bulunmaktadır.
III. Üzerinde hak talep edilen topraklar
Abdurrahman Bedirhan, ailesi adına, Osmanlı fethi sonucunda 1847 yılında ortadan kaldırıldığı sıradaki sınırlarıyla söz konusu kürd devletinin toprakları üzerinde egemenlik hakları talep etmektedir.
Emirlik o dönemde şu bölgeleri kapsamaktaydı:
- Diyarbakır’ın güneydoğusunda bulunan Cizre, Nusaybin ve Midyat bölgeleri.
- Bitlis’in güneyinde bulunan [“Herv…”, “Arur”, “Chirnak”, “Goman”, “Ghirvan”, “Gu…ra” şeklinde görünen; bir kısmı kesin okunamayan yer adları] bölgeleri.
- Van’ın güneybatısında bulunan Çölemerik bölgesi.
- Musul’un kuzeybatısında bulunan Zaho, İmadiye ve Duhok bölgeleri.
- Musul’un batısında bulunan [“Humé” ve “Uveynade” şeklinde okunan] platolar.
- Musul’un batısında yer alan ve Deyrizor’a kadar uzanan, aynı adı taşıyan bölgeyi oluşturan Sincar dağları.
- [“Tiar-Tukhube” şeklinde okunan] bölgeyi oluşturan dağlar.
IV. Abdurrahman Bedirhan’ın girişiminin niteliği
Abdurrahman Bedirhan, ailesi adına, önceki durumun aynen yeniden kurulmasını talep etmemektedir. Ülkesi üzerinde Fransa’nın —ya da gerekirse İtilaf Devletleri’nden başka birinin— manda yönetimini kabul ettiğini belirtmektedir. Yalnızca sınırlı egemenlik hakları kullanmaya razı olacaktır.
Abdurrahman Bedirhan, talebini sunarken girişiminin uzlaşmacı ve barışçıl bir çözüm arayışı olarak değerlendirilmesi gerektiğini açıkça ifade etmiştir.
Abdurrahman Bedirhan Avrupa’da uzun süre yaşamış ve Batı kültürünü edinmiştir. 1907 yılında Cenevreli bir kadınla, [adı “Made… von Muyden” şeklinde okunan kişiyle] evlenmiştir.
Ailesi Kürdistan’da büyük bir itibara sahiptir. Bu husus, İstanbul ve Beyrut’ta sürmekte olan görüşmelerle kolaylıkla ortaya konulabilecektir.
Abdurrahman Bedirhan, kendisinin ve ailesinin her şeyden önce ülkeleri ve halkları için çalışmak istediklerini belirtmektedir. Bu nedenle Fransa’nın ya da başka herhangi bir devletin sıradan hizmetkârları olmaya yanaşmayacaklarını özellikle vurgulamaktadır. Bununla birlikte, böyle bir devlete tâbi olmayı veya bir bakıma onun himayesi altında bulunmayı kabul edebileceklerdir.
V. Kürdistan meselesinin boyutları
1. İç durum
Kürdistan bir ayaklanma hâlindedir ve burada barışın yeniden sağlanması her bakımdan yararlı olacaktır.
Abdurrahman Bedirhan, kendisinin ve ailesinin egemenlik talepleri kabul edilirse bunu gerçekleştirebilecek güce sahip oldukları kanaatindedir. Haklarının yeniden tanınması, Kürdistan’da gerginliğin azalmasını sağlayacaktır.
2. Dış durum
Ermeni meselesi, Kürdistan meselesiyle yakından bağlantılıdır. Kürdistan’ın Milletler Cemiyeti ve ilgili devletler tarafından akılcı bir biçimde yeniden düzenlenmesi, kuşkusuz Ermenistan’ı Osmanlı İmparatorluğu’nun varlığı boyunca sürekli karşı karşıya kaldığı bir tehlikeden kurtaracaktır.
Kürdistan’da istikrarın sağlanması ve başına açık görüşlülüğü ve liberal düşünceleriyle tanınan bir kişinin getirilmesi, gelecekte ortaya çıkabilecek sorunları da muhtemelen önleyecektir.
Topraklara ilişkin anlaşmazlıkların dostane bir hakemlik yoluyla çözülebilmesi mümkün olacak ve böylece birçok çatışma nedeni ortadan kaldırılacaktır.
Bu, Sevr Antlaşması’yla bağımsızlığı ilan edilmiş, ancak kendi hâline, desteksiz ve yardımsız bırakılmış olan Ermenistan’ın varlığını güvence altına almaya da katkıda bulunacaktır.
VI. Fransa ve İngiltere ile ilişkiler
Dolayısıyla Abdurrahman Bedirhan, ailesi adına, Fransa’nın himayesi altında bulunan bir tâbi hükümdar olarak sınırlı egemenlik haklarının yeniden tanınmasını ilke olarak kabul edecektir. Güney Kürdistan’ın Fransa’nın nüfuz alanında olduğu belirtilmektedir.
Abdurrahman Bedirhan ile şimdiye kadar yürüttüğüm yazışmalarda, İngiltere Başbakanı Lloyd George’un 1919 tarihli bir mektubundan söz edilmektedir. Bu mektupta İngiliz Başbakanı, Bedirhan ailesine destek sözü vermektedir.
VII. Kürdistan, Milletler Cemiyeti ve Sevr Antlaşması
Sevr Antlaşması’nın III. Bölümü, İstanbul’da İngiliz, Fransız ve İtalyan hükûmetlerinin her biri tarafından atanacak üç üyeden oluşan bir komisyon kurulmasını öngörmektedir. Bu komisyon, kürd nüfusun çoğunlukta bulunduğu bölgeler için yerel özerklik düzenlemesini hazırlayacaktır.
Antlaşmanın 64. maddesi şöyle demektedir:
“İşbu antlaşmanın yürürlüğe girmesinden itibaren bir yıl içinde, 62. maddede belirtilen bölgelerdeki kürd halkı, bu bölgelerde yaşayan nüfusun çoğunluğunun Türkiye’den bağımsız olmak istediğini ortaya koyarak Milletler Cemiyeti Konseyine başvurursa; Konsey de bu halkın söz konusu bağımsızlığa ehil olduğu kanaatine varır ve bağımsızlığın kendisine verilmesini tavsiye ederse, Türkiye bu tavsiyeye uymayı ve bu bölgeler üzerindeki bütün haklarından ve sıfatlarından vazgeçmeyi şimdiden taahhüt eder.”
Cenevre, 22 Kasım 1920
(İmzalı) Albert Wuarin
Belgenin altındaki kaşe: Albert Wuarin — Hukuk doktoru, avukat — Cenevre. |


Kürdü bu duruma sokan:
HAİN
KÜRD
LİDERLERDİR !!

UYDURUKÇA'yla (TIRRIKÇE) ŞARKI DA SÖYLENMİYOR
TIRRIKÇE TAMAM UYDURMADIR

İslam ideolojisi kürdün hem ölüm fermanı fetvacısıdır ve hemde celladıdır:

Shanidar Cave

MASÎ JI SERÎ GENÎ DIBE!
-- SEROKÊN GENÎ YÊN KURD
- JI BER HEM XAÎNTÎ, NEDURUSTÎ Û HEM JÎ NEZANIYA SEROKÊN KURDAN, HEZAR MIXABIN KU PIRSA KURD Û KURDISTANÊ HÎNA NEBÛYE PIRSEKE DADÎ YA LI NAV QADA NAVNETEWÎ
Heger serokên kurdan durust û zane bûna, hingê ji mêj ve vê pirsa rewa û mafdar a kurd û Kurdistanê biribûn qada navneteweyî.
Serokên kurdan, gerek e xwe biguherin. Ev yek.. Yê duduwê jî ev e, PKK nehiştiye ku pirsa kurd û Kurdistanê li qada navnetewî ciyê xwe yê rewa bistîne. Ji ber çalakiyên terorîstî yên PKK'ê, gava pirsa kurd û Kurdistanê hatiye rojevê, ev lekeya ku PKK li tevgera azadiya Kurdistanê daye, ketiye pêş vê doza rewa a milletê me yê bindest û bendewar.
Bi kurtî: hem serokên kurdan û hem jî PKK li vî warî pir sûcdar û pir jî tawanbar in. Bi taybetî jî: XAPO û serokên din ên PKK'ê
BELGENAME-1
BELGENAME-3
BELGENAME-4
BELGENAME-5
BELGENAME-6
BELGENAME-7